1 Mayıs 1977 Taksim Katliamındaki Kadınlar Kazancı Yokuşu’nda Anıldı: Kadına Yönelik Şiddet ve Emeğin Sistemi Konuşuldu

1 Mayıs 1977’de Taksim’de Katledilen Kadınlar Kazancı Yokuşu’nda Anıldı

Emek ve meslek örgütlerinden kadınlar, 1 Mayıs 1977’de Taksim Meydanı’nda hayatını kaybeden kadınları anmak için Kazancı Yokuşu’nda bir araya geldi. Akşam saatlerinde gerçekleşen anma etkinliğinde kadınlar, “Kadın, yaşam, özgürlük”, “Jin, jiyan, azadi” gibi birçok sloganla hem geçmişe hem de güncel mücadelelere dikkat çekti.

Anmada Kadınların Mücadelesi ve Sistemin Eleştirisi Öne Çıktı

Irmak Saraç tarafından yapılan açıklamada, 1 Mayıs 1977’de hayatını kaybeden kadınların yanı sıra o dönemde kaybedilen tüm sınıf kardeşlerinin anısının yaşatıldığı ifade edildi. İstanbul’da kamusal alanların kadınlara kapatılması ve erkek egemen davranışların kabul görmesi eleştirildi. Katılımcılar, mücadelelerine devam etme kararlılıklarını vurgulayarak kamusal alanlarda özgür ve eşit yaşama hakkının sorgulanması gerektiğini belirtti.

Şiddetin ve Sömürünün Kaynakları: Kapitalizm, Patriyarka ve Endüstriyalizm

Anma metninde, günümüzde yaşanan çoklu krizlerin birbiriyle bağlantılı olduğu ve bunun kapitalist, patriarkal ve endüstriyalist sistemlerin bir ürünü olduğu dile getirildi. Bu sistemlerin ekonomik krizler, savaşlar, ekolojik yıkım ve sosyal şiddeti karşılıklı besleyen bir yapıda olduğu ifade edildi. Kadın emeğinin ise görünmez ancak sistemin temel taşlarından biri olduğu vurgulanarak düşük ücret, güvencesizlik ve bakım yükü üzerinden kadınların sistematik şekilde sömürüldüğü belirtildi.

“Aile Yılı” Politikaları ve Kamusal Alan Sorunu

'Aile Yılı' adı altında geliştirilen politikaların kadınların varlığını sadece bakım rolü ile sınırlandırdığı, bu durumun toplumsal cinsiyet eşitliği açısından gerilemeye yol açtığı bildirildi. Kadınların toplumsal yaşamda görünürlüklerinin azalmasının yanı sıra LGBTİ+ bireylerin varoluşlarının yok sayıldığı da metinde ele alındı. Çocukların emek piyasasına erken dahil edilmesi ve eğitim haklarının sınırlanması, bu sistem içindeki sömürü biçimleri arasında sayıldı.

Dayanışma, Eşitlik ve Özgürlük Talepleri

Anmada, eşit ücret, güvenceli çalışma ve örgütlenme hakkı gibi talepler ön plana çıkarıldı. Kamusal bakım hizmetleri ve kreşlerin yaygınlaştırılması, kapsayıcı ebeveyn izinleri, şiddetten arınmış yaşam alanları ve LGBTİ+ haklarının güvence altına alınmasının elzem olduğu vurgulandı. Kadınlar ve LGBTİ+’ların eşitlik mücadelesinin, tahakküm, sömürü ve savaşa karşı temel çözüm olduğu ifade edildi. Çözümün dayanışma ve örgütlenme ile mümkün olduğu mesajı verildi.

Sonuç olarak, 1 Mayıs 1977’de yaşamını yitiren kadınların anıldığı bu etkinlik, kadına yönelik şiddet ve ekonomik sömürünün yapısal boyutlarına dikkat çekme ve mücadeleyi sürdürme çağrısı olarak gerçekleşti.