Adana Zeray Apartmanı Davasında 7 Sanığa 7,5 ile 22,5 Yıl Arasında Hapis Cezası Verildi

Zeray Apartmanı Deprem Davasında Karar Gerekçesi Açıklandı

Adana’da 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen depremin ardından yıkılan Zeray Apartmanı’na ilişkin mahkemenin verdiği kararın gerekçesi detaylı şekilde hazırlandı. 14 Ocak'ta açıklanan kararda 11 sanıktan 7’si "bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olmak" suçundan ceza alırken, diğer 4 sanık ise beraat etti.

Sanıklara Verilen Cezaların ve Kusurların Detayları

Kooperatifin kurucularından ve ikinci başkanı Ali Şevik ile inşaat mühendisleri Mustafa Çampınarı ve Hüseyin Özü, ayrıca mimar Ayça Katlav’a 22 yıl 6’şar ay hapis cezası verildi. Seyhan Belediyesi’nin imar müdürleri Alim Erdoğan, Fevzi Fikret Ünal ve Sevda Örün ise 7 yıl 6’şar ay hapse mahkûm edildi. Kararda bilirkişi raporları, olay yeri inceleme tutanakları, yapı belgeleri ve ilgili kurumların yazıları dikkate alındı.

1975 Deprem Yönetmeliği İhlalleri ve Sorumluluklar

Yıkılan binanın yapımında yürürlükte olan 1975 Deprem Yönetmeliği hükümlerine uyulmadığı açıklandı. Özellikle Ali Şevik ve Mustafa Çampınarı'nın kusurlu üretim ve hesaplamalar yaparak yapının teknik standartlara uygun inşa edilmesini sağlamadıkları belirtildi. Bu ihmallerin, deprem sonucunda binada meydana gelen çökme ve 56 kişinin hayatını kaybetmesiyle doğrudan bağlantılı olduğu ifade edildi.

Sanıkların Kusur ve Beraat Nedenleri

Diğer sanıklar Hüseyin Özü, Ayça Katlav, Alim Erdoğan, Fevzi Fikret Ünal ve Sevda Örün’ün de inşaat sürecindeki yetersizlikleri göz ardı ettikleri ve bilirkişi raporlarına göre kusurlu oldukları tespit edildi. Beraat eden büro personeli Abdullah Sancar, elektrik mühendisi Halil Yılmaz, makine mühendisi Ali Can Altınkılıç ve iskan komisyonu üyesi Mustafa Can Eren ise mesleklerinin kusurlu yapı imalatının denetimini kapsamaması nedeniyle suçsuz bulundu.

İyi Hal İndirimi Uygulanmaması

Mahkeme, sanıkların savunmalarında inkara dayalı tutumları, zararları telafi etmemeleri ve yargılama sürecinde pişmanlık göstermemeleri nedeniyle Türk Ceza Kanunu’nun iyi hal indirimi hükümlerinden yararlandırılmamalarına karar verdi. Bu tutum, verilen hapis cezalarının azaltılmamasında önemli bir gerekçe teşkil etti.