İran’daki Savaş Umutları Yıkıyor: Rejimin Çöküşü Yerine Artan Acılar ve Belirsizlik

İran’da Savaşın İki Haftalık Seyri ve Halkın Değişen Duyguları

Başlangıçta rejimin kısa sürede çökeceği beklentisiyle desteklenen savaş, İran’da yaşayan birçok kişi için ağır bir hayal kırıklığına dönüşmüş durumda. Tahran’da yaşayan ve savaşın ilk günlerinde umudunu dile getiren bir mühendis, geçen sürede yaşadığı ruh hali değişimini ifade ederek, geceyi patlama sesleriyle uyanmak zorunda kaldığını belirtti. Halk arasında başlayan iyimserlik yerini endişe ve korkulara bırakırken, çatışmaların devam etmesiyle sivil kayıplar ve göç edenlerin sayısı giderek artıyor.

Toplumsal Endişeler ve Rejim Desteği Arasındaki Karmaşa

İranlı muhaliflerin büyük bölümü, rejimin askeri güçle zayıflatılması gerektiği görüşünü sürdürürken, bazıları savaşın yol açtığı insani kriz ve belirsizliklerden dolayı stratejilerini gözden geçirmek zorunda kalıyor. Başkentte yaşayan mühendis Sama, başlangıçta rejimin çöküşünü kutlarken, zamanla çevresindeki insanların ruh halindeki değişimi gözlemlediğini dile getiriyor. Birçok kişi, bölgelerinin çatışmaların merkezine dönüşme korkusunu yaşıyor ve savaşın getirdiği psikolojik yükle mücadele ediyor.

İnsani Kriz ve Sivil Kaygılar Derinleşiyor

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nin açıklamalarına göre, sadece Şubat ayından itibaren 3,2 milyondan fazla İranlı evlerini terk etmek zorunda kaldı. Artan bombardımanlar ve çatışmalar, bu sayının önümüzdeki dönemde daha da yükselmesi beklentisini doğuruyor. Ülkedeki öğretmen ve sivil toplum üyeleri, savaşın uzun vadede hem ülkenin altyapısını hem de sosyal dokusunu derinden etkileyebileceği endişesini taşıyor. Bu durum, rejimin çöküşüyle birlikte ortaya çıkabilecek olası kaos ortamına dair korkuları artırıyor.

Rejim Muhalifleri ile Destekleyenler Arasında Giderek Derinleşen Görüş Ayrılıkları

Özgürlük isteyen muhaliflerin yanı sıra, bazı İranlılar savaşın rejimi daha da güçlendirdiğini ve dış tehdit anlatısının giderek yükseldiğini düşünüyor. Grafik tasarımcı Fatima, hükümetin savaşın yarattığı ortamı baskıyı güçlendirmek için kullandığını savunuyor. Öte yandan, bazı kesimler yıllarca süren baskı döneminden sonra askeri müdahalenin kaçınılmaz olduğuna inanıyor ve içeriden değişimin mümkün olmadığını dile getiriyor. İsfahan’dan mühendis Reza, hükümetin askeri aygıtını zayıflatarak güç dengelerinin değişmesini umuyor. Ancak bu görüşler arasında bile, ülkedeki karmaşık ve kırılgan siyasi atmosfer nedeniyle temkinli ve şüpheci yaklaşımlar mevcut.

Geleceğe Yönelik Korkular ve Belirsizlikler

Muhaliflerin büyük çoğunluğu, rejimin yıkılması halinde ortaya çıkacak kaos ve iç savaş ihtimalinden endişe ediyor. Dükkan sahibi Ali, yönetimin değişmesinin basit bir süreç olmadığını ve siyasi boşluğun ardından ülkenin istikrarsızlığa sürüklenme riskini vurguluyor. Bununla paralel olarak, hükümet yanlıları ve destekçileri dış tehditlere karşı birlik çağrısında bulunurken, savaş sonrası döneme ilişkin net bir vizyon bulunmadığı gözlemleniyor. İran’daki mevcut durum, hem rejim değişikliği isteyenler hem de mevcut yönetimi savunanlar arasında ciddi ikilemlere ve derin güvensizliklere sebep oluyor.