Nekbe'nin İzleri: 83 Yaşındaki Filistinli Rahme Hammad'ın Bitmek Bilmez Göç Hikayesi

Nekbe'nin Bitmeyen Yaraları: Rahme Hammad'ın Hayatını Şekillendiren Göç Döngüsü

İsrail devletinin kuruluş sürecinde yaşanan ve "Büyük Felaket" olarak adlandırılan Nekbe, birçok Filistinli için kalıcı yerinden edilme ve göç gerçeği anlamına geliyor. Hayfa'ya bağlı Sindiyane köyünden, sadece 5 yaşındayken ailesiyle birlikte Batı Şeria'nın kuzeyindeki Cenin kentine göç etmek zorunda kalan 83 yaşındaki Rahme Abdurrazık Hammad, hayatının devam eden bir göç hikayesi olduğunu ifade ediyor.

Hammad, çocukluk yıllarında köylerinden korku ve kaos içinde yürüyerek ayrıldıklarını, sonra köy köy dolaşarak en sonunda Cenin'e yerleştiklerini anlatıyor. Uzun yıllar mücadeleyle Cenin Mülteci Kampı'nda ailesinin bir ev kurup, çocukları ve torunlarıyla beraber kalıcı bir yaşam alanı oluşturduklarını belirtiyor. Ancak, İsrail ordusunun 21 Ocak 2025 tarihinden itibaren Cenin, Tulkerim ve Nur Şems mülteci kamplarında uyguladığı yıkım ve zorla göç politikaları sonucu tekrar yerlerinden edilmek zorunda kaldıklarını dile getiriyor.

Göç Halkasının Sonu Yok

Hammad’ın anlattığına göre, yaşamı göç döngüsünden başka bir şey değil; hayatın her döneminde yeniden yer değiştirmek zorunda kalmak, ailesini ve yaşadığı yeri yeniden inşa etmeye çalışmak anlamına geliyor. Yıllarca süren emekleriyle kurdukları düzenin tehdit edilmesi, ona göre yeni bir Nekbe'nin yaşandığını ve 1948’de yaşanan trajedinin devam ettiğini gösteriyor.

Mülteci Kamplarındaki Kabus ve Kuşaklar Boyu Devam Eden Travma

İsrail ordusunun Batı Şeria’daki mülteci kamplarında artan askeri operasyonlar, ailelerin panikle kaçmasına neden oluyor. Rahme Hammad, bombaların altında çocuklarını koruyarak evlerinden çıkmak zorunda kaldıklarını belirtiyor. Cenin Mülteci Kampı’nda bir zamanlar 12 çocukla birlikte yaşayan ailesinin artık farklı yerlerde dağılmış olduğunu söylüyor. Bu durumun, 1948’de ilk göçlerinde yaşadıkları aile kopukluğunu tekrar hatırlattığını vurguluyor.

Yıllar boyunca kendi düzenlerini ve hayatlarını kurmaya çalışmış Filistinlilerin, kısa sürede her şeylerini yeniden kaybettiklerini belirten Hammad, "Çocuklarımız ve torunlarımız bizim yaşadığımız sıkıntıları yaşamaz diye umut ediyorduk fakat Nekbe halen devam ediyor" sözleriyle bu acının kuşaklar boyu sürdüğünü ifade ediyor.

Bitmeyen Hasret ve Dönüş Umudu

İleri yaşı ve yaşadığı zorluklara rağmen Rahme Hammad, mülteci kampına, hatta Osmanlı köyü olan ilk sürüldükleri Sindiyane köyüne dönme hayalini canlı tutmayı sürdürüyor. Hayatının merkezinde göç ve kayıpların yer aldığı anılara rağmen, çocukları ve torunları için barış dolu bir geleceğin önemi üzerinde duruyor.