Şubat 2026’da 23 Kadın Cinayeti: TKDF’den Endişe Verici Kadın Hakları Raporu

Şubat 2026’da 23 Kadın Cinayeti İşlendi, 11 Kadın Şüpheli Şekilde Öldü

Türkiye Kadın Dernekleri Federasyonu (TKDF), Şubat 2026 dönemine ilişkin kadın cinayetleri raporunu açıkladı. Rapora göre, söz konusu ayda 23 kadın cinayeti işlenirken, 11 kadının ise şüpheli koşullarda hayatını kaybettiği belirlendi.

Öldürülen Kadınların Medeni Durumu ve Cinayet Failleri

Raporda cinayetlere kurban giden kadınların büyük bir kısmının evli olduğu (15 kişi) belirtilirken, bekar olanların sayısı 7, boşanmış olanların sayısı ise 3 olarak tespit edildi. Medeni durumu raporda netleştirilemeyen kadın sayısı ise 9’dur. Kadınların 9’u aile içinde bulunan erkekler; eş, oğul, baba ya da erkek kardeşleri tarafından öldürülmüştür. Ayrıca, 8 kadın boşanma sürecinde ya da boşanmış, 3 kadın birlikte yaşadığı erkek tarafından, 1 kadın ise ailesindeki bir erkekle bağlantılı bir kişi tarafından hayatını kaybetmiştir. Raporda bunun yanı sıra bir kadının tanıdığı bir erkek ve bir kadının kızını istismar eden erkek tarafından öldürüldüğü de vurgulanmıştır.

Koruma Kararlarına Rağmen Cinayetler ve Silah Kullanımı

Öldürüldüğü sırada iki kadının koruma kararı olduğu bilgisi, koruyucu mekanizmaların yetersiz kaldığını göstermektedir. Cinayetlerde en sık kullanılan yöntem ateşli silahlar olarak raporlanmıştır. Mekan açısından değerlendirildiğinde; 22 kadın kendi evlerinde, 5’i kamu alanlarında, 4’ü ormanlık alanlarda ve 3’ü sulak alanlarda yaşamını yitirmiştir.

Yapısal Sorunlar ve Kadın Cinayetlerinin Nedenleri

TKDF’nin açıklamasında, kadın cinayetlerinin bireysel olaylar değil, toplumun yapısal sorunlarından kaynaklandığı açıklandı. Kadınların yaşam hakkının en çok ihlal edildiği yerin kendi evleri olduğu, bu durumun aile yapısındaki eşitsizlik ve denetimsizlikle doğrudan ilişkili olduğu belirtildi. Boşanma aşamasındaki kadınların hedef alınması, yaşam hakkının kadınların kendi kararları üzerinden tehdit altında olduğuna işaret etmektedir.

Koruma ve Yargı Süreçlerindeki Eksiklikler

Koruma kararı bulunmasına rağmen iki kadının öldürülmesi, koruyucu ve önleyici mekanizmaların etkin bir biçimde uygulanmadığını göstermektedir. Ayrıca, cinayetlerin ardından faillerin intihar etmesi kamuoyunda dosyanın kapandığı algısını yaratmakla beraber, gerçekte cezasızlık duygusunu artırmaktadır. Risk değerlendirmelerinin yeterli yapılmaması, koruma ve uzaklaştırma kararlarının etkin uygulanamaması ile tutuksuz yargılamaların sorunsal niteliği ele alındı. Kurumlar arasındaki koordinasyon eksikliğinin de ciddi bir sorun olduğu raporda belirtildi.

Cinsel Şiddet Mağdurlarının Yargıdaki Zorlukları

Cinsel şiddet ve istismar vakalarında mağdurların yaşadığı ağır psikolojik travmaların yargı süreçlerinde yeterince dikkate alınmadığı, bu durumun adalet mekanizmasının koruyucu rolünü zayıflattığı açıklandı. Toplumsal baskı ve spekülasyonun etkili olduğu yargılama süreçleri, adalet duygusunu olumsuz etkileyerek mağdurlar ve toplum açısından olumsuz sonuçlar doğurmaktadır.

Şiddetin Toplumsal Boyutları ve Önleyici Tedbirlerin Yetersizliği

Şiddetin sadece ev içinde değil, okullar, kamusal alanlar ve çeşitli toplumsal ilişkilerde de yaygın olduğuna dikkat çekildi. Eğitim politikalarındaki süreksizlik, psikososyal destek sistemlerinin zayıflığı ve rehberlik hizmetlerinin yetersizliği, şiddet riskini artıran faktörler olarak belirtildi. Ayrıca, şiddeti normalleştiren dil kullanımı, öğretmenlerin ve kamu otoritelerinin itibarsızlaştırılması gençlerde agresyon artışı ve denetimsizlik ile sonuçlanarak toplumsal güvenliği tehdit etmektedir.

Yaşam Hakkının Korunması İçin Öneriler

Raporda ataerkil yapıların beslediği eşitsizlik, cezasızlık kültürü ve uygulama eksikliklerinin kadınların yaşam hakkını doğrudan tehdit ettiği bir kez daha ortaya kondu. Kadın cinayetlerinin yapısal bir sorun olduğu vurgulanarak; koruyucu ve önleyici mekanizmaların etkili şekilde işletilmesi, bilimsel risk analizlerinin yapılması, yargı süreçlerinde şiddet riski önceliğinin tanınması ve kadın-erkek eşitliğini temel alan politikaların kararlılıkla uygulanması gerektiği bildirildi. Kadınların yaşam hakkı güvence altına alınmadıkça toplumun genel güvenlik ve adaletinin sağlanamayacağı ifade edildi.