Tokat’ta Emekli Tır Şoförü Savaş Okçay’dan At Arabası ve Kağnı Minyatürleriyle Tarihe Canlı Dokunuş

Tokat'ın Pazar İlçesinde Ahşap Sanatının Yaşayan Ustası

Tokat’ın Pazar ilçesinde ahşap sanatına gönül vermiş olan 69 yaşındaki emekli tır şoförü Savaş Okçay, yerel kültürün en önemli unsurlarından biri olan at arabası, fayton ve kağnıların minyatür modellerini büyük bir titizlikle üretiyor. Yoğun talep gören bu eserler, farklı illerde düzenlenen fuarlarda da sergilenerek geniş kitlelere ulaşmayı başarıyor.

Savaş Okçay’ın Ahşapla Dolu Geçmişi

Uzun yıllar tır şoförlüğü yaparak geçimini sağlayan Okçay, 2006 yılında emekli olduktan sonra çocukluk döneminden beri ilgi duyduğu ahşap işlerine yeniden yöneldi. Kendi atölyesinde Türk kültürüne özgü nostaljik taşıma araçlarının küçük ve detaylı modellerini üretmeye başladı. İlk olarak 'Sütçü Ramiz'in arabası' modelini oluşturduğunu belirten Okçay, zamanla kağnı ve at arabası yapımında ustalaştı.

20 Yıllık Emekle Kültürel Mirası Canlandırmak

Savaş Okçay, 1966 yılında çıraklık eğitimi almasına rağmen maddi imkânsızlıklar nedeniyle mesleğine ara vermiş, emeklilik sonrası ise bu alana yeniden dönüş yapmıştır. 20 yıl boyunca yaklaşık 100’den fazla minyatür at arabası ve kağnı üreten Okçay, ürünlerin boyut ve işçiliğine göre üretim süresi olarak 15 gün ila 1 ay arasında değişiklik gösterdiğini ifade ediyor.

Yöresel Ahşap Türleri ve El İşçiliği

Minyatür araçların yapımında dişbudak, sakız, kayın ve bölgeye özgü davun ağacının kullanıldığını anlatan Okçay, aynı zamanda araçların tamir ve bakım işlerini de üstleniyor. Sivas’tan gelen fayton tamirleri gerçekleştiren usta, sıfırdan fayton yapımı da yaparak hem geleneksel el sanatlarını yaşatıyor hem de ekonomik bir değer yaratıyor.

Kişisel Hikayesi ve Sanatın Arkasındaki Duygu

Ahşap sanatına merakını eşi Sevgi ile birlikte geliştirdiklerini fakat 2016 yılında eşini kaybettiğini dile getiren Okçay, eşiyle paylaştığı anıların bu işteki motivasyonunun temelini oluşturduğunu belirtiyor. Uzun yıllar boyunca hayatın farklı alanlarında çalıştıktan sonra emeklilik dönemini sanata adayan usta, bölgesel kültüre sahip çıkma çabasıyla takdir topluyor.