Türkiye’de Yılda 12 Bin Kişi Uzuv Kaybı Yaşıyor: Diyabetin Tehlikeleri ve Kontrol Yolları

Diyabet ve Uzuv Kaybı Arasındaki Kritik Bağlantı

Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Doç. Dr. Mustafa Doğan, Türkiye’de yılda 12 bin kişinin diyabet kaynaklı çeşitli nedenlerle bir uzvunu kaybettiğini açıkladı. Özellikle diyabetin küçük damarlar üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle organ ve uzuv kayıplarının söz konusu olduğunu belirten Doç. Dr. Doğan, bu hastalığın görme kaybı, böbrek yetmezliği ve sessiz kalp krizleri gibi ciddi komplikasyonlara da yol açtığını ifade etti.

Diyabetin Artışında Yaşam Tarzı ve Beslenme Alışkanlıklarının Önemi

Diyabetin hızlı artışındaki temel etkenler sıralanırken, Doç. Dr. Doğan hareket eksikliği ve beslenme alışkanlıklarındaki değişikliklere dikkat çekti. Son on yılda Türkiye’de diyabet hasta sayısının iki katına çıktığını ifade eden uzman, özellikle hazır ve ambalajlı gıdaların artan tüketiminin, evde yemek yapma kültürünün azalmasının hastalık üzerindeki etkisini vurguladı. Bu faktörlerin sedanter yaşam tarzı ile birleşmesi, diyabetin yaygınlaşmasında başlıca neden olarak gösterildi.

Diyabetin Komplikasyonlarına Karşı Alınması Gereken Önlemler

Doç. Dr. Mustafa Doğan, diyabet hastalarının yaşam kalitesini korumak adına ayak hijyeni ve uygun ayakkabı seçiminin büyük önem taşıdığını belirtti. Şeker hastalarının düzenli olarak hastanede ayak muayenesinden geçmeleri, evde ise ayak hijyenine özen göstermeleri gerektiğini ifade eden Doğan, ayakkabının markasından ziyade yumuşak ve ayağı destekleyen yapıda olmasının kritik olduğunu söyledi. Bu önlemler sayesinde diyabetik ayak sorunlarının ve buna bağlı ampütasyonların önüne geçilebileceği belirtildi.

Diyabet Yönetimi ve Hastalığın Kontrolü

Diyabetin kontrol altına alınabilir bir hastalık olduğunu belirten Doç. Dr. Doğan, üç temel unsurun hastalığın yönetiminde etkili olduğunu kaydetti: düzenli ilaç kullanımı, dengeli beslenme ve günlük egzersiz. Bu üç bileşenin etkin şekilde uygulandığında, hastalığın neden olduğu uzuv kayıplarının ve diğer komplikasyonların önemli ölçüde önlenebileceği ifade edildi. Erken dönemde fark edilip tedavi edilen yaralanmaların ise hastalık sürecini kontrol altına almak açısından kritik olduğu vurgulandı.